Skip to content →

Recent werk

2013 NIEUW LEVEN IN CONGO

Oost-Congo is door oorlogsuitbuiting en corruptie een van de meest geteisterde delen van de wereld. Nergens leidt met name de vrouw zo’n miserabel bestaan als in de aan Rwanda grenzende provincies Noord – en Zuid-Kivu. Verkrachtingen zijn aan de orde van de dag, honger wordt er volop geleden en het is steeds weer een klein wonder als moeder en kind de zwangerschap overleven. In Congo noem je je kind pas je kind als het de vijfjarige leeftijd heeft bereikt.

Is de situatie dan totaal hopeloos? Nee, toont de film Nieuw leven in Congo, er is hoop op verbetering, maar daar moet wel erg hard voor gestreden worden.
De film laat de ervaringen zien van twee jonge vrouwen: Byenda, die op 23 jarige leeftijd van haar vierde kind bevalt, en Aurélie, 31 jaar oud en inmiddels zwanger van haar zevende kind. Tegen de achtergrond van een door oorlogen verscheurd land zien we hoe deze twee vrouwen moeten vechten om in leven te blijven. We volgen hen op hun ellenlange pad van huis naar het gezondheidscentrum (vaak meer dan 10 km), immer op hun hoede, want verkrachting ligt overal op de loer. We zien hoe ze met hun werkloze echtgenoten de eindjes aan elkaar proberen te knopen. De opbrengst van de primitieve landbouw is lang niet voldoende om alle hongerige monden te voeden. We zien hoe ze de krachten bundelen binnen het Wijkcomité (Association locale) dat hun belangen wil vertegenwoordigen.

© Chris van HoutsWe zien de angst in hun ogen, niet alleen omdat elke nieuwe zwangerschap levensgevaar met zich meebrengt voor moeder en ongeboren kind, maar ook omdat het weer een extra mond betekent die gevoed moet worden. Maar we zijn er eveneens getuige van hoe moeder en pasgeboren kind zingend in optocht naar hun lemen hutje in het oerwoud worden begeleid.
Bijzonder aan de film is dat er geen blanke in te bespeuren valt. De zwarte bevolking moet haar lot in eigen hand nemen. De blanken figureren slechts op een onzichtbare achtergrond, als initiatiefnemers van een nieuwe, revolutionaire manier om de gezondheidszorg te helpen financieren.

De film werd in samenwerking met Cordaid Nederland geproduceerd en is vertoond op het New Filmmakers WinterFest New York, januari 2015, DocPoint Helsinki Documentary Film Festival, januari 2014 en het Somnio Festival Alkmaar, september 2012.

Foto’s © Chris van Houts.

Klik hier om de film te bekijken.

2012 IK WIL GRAAG HONDERD WORDEN – een jaar uit het leven van Ton Koopman

Een jaar lang volgde filmmaker Paul Hegeman met zijn camera Ton Koopman in al zijn activiteiten in zowel binnen- als buitenland, van Bussum tot Madrid. In Nederland is Koopman relatief onbekend. In het buitenland is de uitzonderlijke musicus echter wereldberoemd.

Ton Koopman is een zeldzaam gedreven en veelzijdig man. Elke minuut van de dag gebruikt hij optimaal. Hij is niet alleen de dirigent en leider van zijn eigen Amsterdam Baroque Orchestra & Choir en gastdirigent van toporkesten overal ter wereld, maar speelt ook solo, als organist en klavecinist. Zo was hij als klavecinist en dirigent te gast in het Concertgebouw in Amsterdam, het Théatre des Champs-Elysées in Parijs en Carnegie Hall in New York.Daarnaast doceert hij zowel aan de Universiteit van Leiden als aan het Haagse Conservatorium en verzorgt hij overal ter wereld lezingen. Hij wordt bij dat alles veelvuldig gesteund door zijn vrouw Tini Mathot, zonder wier aardse steun de zwevende idealist al lang in de wolken verdwenen zou zijn. Ik wil graag honderd worden geeft een unieke inkijk in het leven van een van Nederlands grootste muzikanten.

De film werd in oktober 2012 door Cinema Delicatessen in de Nederlandse bioscopen uitgebracht. Twee jaar later werd de film als onderdeel van Opera Omnia Buxtehude Collector’s Box wereldwijd uitgebracht. De film was in december 2014 op BravaNL TV te zien en werd daarna geselecteerd voor onder andere het CIMMfest (Chicago International Movies and Music Festival) april 2016, The Berkeley Festival of Early Music, juni 2016 en Bachcelona Festival Barcelona, juli 2016. Klik hier om de trailer te bekijken.

De pers over IK WIL GRAAG HONDERD WORDEN:

“Een onderhoudende en vermakelijke film.” – Le Monde

“Een mooi inkijkje in het leven van een bevlogen en inspirerende kunstenaar.” – De Telegraaf

“Hegeman treft Koopmans muzikale bevlogenheid goed.” – NRC

“Koopman blijkt vooral een onvermoeibare doener, slim vastgelegd door Hegeman in het filmen van de musicus op doorreis.” – Cinemagazine